Odwrot bolszewicki w Czortkowie rozpoczal sie dnia 29 VI 1941 roku. Kazdy niemal czlowiek, gdy zdawal sobie sprawe z tego, ze odchodzi od nas zmora dwuletnia, oddychał lzejszą piersia i sledził z radoscia kazdy ruch ucieczki wroga. [Księza] oo. dominikanie naszej parafii rowniez z utesknieniem oczekiwali wstapienia nowych wladz. Niestety nie mieli tego dozyc. Dnia 2 lipca, we srode, nie zwazajac na sytuacje uliczna, udalysmy sie z ciocia i siostra do kosciola na Mszę Sw. poranną o godz. 6-tej. Pod kosciolem zastalysmy kilkanascie osob, oczekujacych na otwarcie koscioła. Zaniepokojone tym faktem udałysmy sie pod okna zakrystii w nadziei zobaczenia ktoregos z zakonnikow. Niestety nikogo nie bylo, tylko wnetrze zakrystii ujrzalysmy zupelnie zdemolowane. Wszystkie szuflady z bielizna i szatami liturgicznymi lezały na podlodze w wielkim nieladzie. (…) Od jednej osoby, mieszkajacej niedaleko rzeki, dowiedzialysmy sie, ze o. Przeor, Proboszcz, Anatol i Brat Andrzej leza pod Berdem zamordowani. (…)Widok był straszny. O. Jacek lezal mniej wiecej cztery kroki od rzeki. Lezał na prawym boku skulony, z otwartymi oczyma i twarza w kałuzy krwi. Powyzej głowy lezał kaszkiet i okulary. Ubrany był w cywilne ubrania, na nogach mial buty. Strzelany byl od tylłu, gdyz w karku mial dwie rany od kul, jedna nad druga. (…) Kilka krokow powyzej o. Jacka lezeli: pierwszy od miasta o. Justyn, obok o. Anatol i br. Andrzej. Wszyscy lezeli na wznak. O. Justyn z zamknietymi oczyma i szeroko otwartymi ustami. Ubrany był w ciemne cywilne ubranie i nieodlaczną bura bunde. Na glowie cieply kaszkiet mocno nacisniety na czolo, na nogach czarne skarpety i polbuciki. Obok reki lezała chustka do nosa, wilgotna od potu, kolo glowy okulary, splamione krwia i zlamane. (…)O. Anatol lezał obok o. Justyna, byl w habicie, bez skorzanego pasa w czarnym plaszczu, na glowie kaszkiet wewnatrz skrwawiony, na nogach buciki. Oczy otwarte, usta odchylone tak, ze widac bylo zeby. Strzelany byl od tylu, jedna kula wyszla lewym policzkiem, druga szczeka gorna z prawej strony. Brat Andrzej o pol kroku od o. Anatola. Ubrany był w habit, tylko bez rozanca, szkaplerza i kaptura, w czarnym plaszczu i bialym letnim kaszkiecie. (…)We krwi Meczennikow maczali ludzie chustki, zbierali ja do naczyn, rowniez ziemie z krwia zabrali jako relikwie. Kilka kobiet obmylo twarz o. Jacka i przenioslo go obok o. Justyna (…)Około 8-ej rano p. Jan Slepko udal sie do miejscowych wladz bolszewickich z prosba o pozwolenie pogrzebania cial na cmentarzu. Pozwolenia nie uzyskal, tylko nakaz pochowania na miejscu stracenia, w przeciwnym razie zagrozili wrzuceniem cial do rzeki. Nieliczni mezczyzni zajeli sie przygotowaniem trumien, a raczej skrzyn z przyniesionych przez ludzi desek. Czesc obecnych kobiet zajela sie ubieraniem Ojcow. Dla o. Justyna i Jacka przynioslysmy z domu habity, ktore byly w przechowaniu u cioci. Druga czesc kobiet, mlodziezy zenskiej i dzieci zajela sie kopaniem grobu, na wzgorku, na polu ss. Szarytek, niedaleko miejsca zbrodni. Zwloki Ojcow i Brata przeniesiono przez plynacy tam strumyk i zlozono na trawie. Ciocia, moja siostra i gospodyni dominikanow przebraly w habit o. Justyna. Przy zdejmowaniu bluzy zauwazylysmy na habicie zaczerwienienie na koszuli na plecach i z tego wniosek, ze drugą kule dostał o. Przeor w lewy bok. Po włozeniu habitu plama krwawa wystąpila znowu, gdyz krew saczyla z rany. (…) Cialo o. Przeora było dziwnie bezwladne jak gdyby zemdlone, co nie utrudnialo ubierania. Po przebraniu w habit, ubrano o. Przeora w czarna kape i biala stule, a na glowe zarzucono kaptur i złozono na trawie. Rece lezaly wzdluz ciala, gdyz nie udaly sie ułozyć inaczej, w prawej rece trzymal rozaniec. o. Przeor wyglądal jak zywy, tylko wstac i mowic, lecz niestety usta jego na wieki zamkniete. W drugi habit ubrano o. Jacka. Ubrany zostal skromniej niz o. Przeor, bo nie bylo ani czarnej kapy ani stuly. Cialo jego tez bylo bezwladne, rece lezaly wzdluz ciala, w jedna z nich dano rozaniec. O. Anatol i Brat Andrzej pozostali w swoich habitach, choc byly skrwawione, ale innych nie bylo. Bratu Andrzejowi jedna z kobiet przyniosla (poniewaz miala na przechowaniu) czarny szkaplerz i kaptur, w ktory ubrała Go. Ciala obu ostatnich byly bardzo sztywne i wyprezone. Nastepnie złozono ciala do trumien wyscielonych przescieradlami. Ciala wszystkich pokropiono woda swiecona, pod glowy dano swieconego ziela, nastepnie przykryto ciala ozdobnymi firankami. Mezczyzni zabili wieka i dzwignieto drogie ciezary do mogily. Trumny zlozono jedna obok drugiej.

/Augustyna Moroz, fragment niepublikowanych wspomnien/ - w zbiorach IPN (Instytut Pamieci Narodowej)