Urodzony 10 VIII 1928 r w Czortkowie w rodzinie notariusza Zdzislawa Janickiego. Jego dziadek byl wlascicielem kina „Uciecha” mieszczacego sie w budynku czortkowskiego hotelu Bristol.

Lata chlopiece i mlodosc spedził we Lwowie, na Lyczakowie w rodzinnej kamienicy pod numerem 84a. Tu uczeszczal do szkoły (VI Gimnazjum Meskie im. Stanislawa Staszica, przy ul. Lyczakowskiej 37) razem ze znanym pozniej dyrygentem Stanislawem Skrowaczewskim, spiewakiem operowym Andrzejem Hiolskim, architektem Witoldem Szolginia, aktorem Ryszardem Pietruskim, pisarzem Adamem Hollankiem i Irena Dziedzic – pozniejszą dziennikarka Telewizji Polskiej. Po wojnie wyjechał na Zachód.

W 1946 r. w Krakowie zdal egzamin dojrzałosci i rozpoczął prace dziennikarska jako reporter sportowy. Studiował polonistyke na Uniwersytecie Wroclawskim, następnie przeniosl się do Warszawy, gdzie już jako zawodowy dziennikarz pracował w redakcjach roznych czasopism oraz nawiązał wspolprace z redakcja Polskiego Radia.

Uwazany jest za prekursora nowego gatunku w radiu europejskim sagi rodzinnej. W 1956 r. pojawila się na antenie jego, emitowana do dzis, powiesc radiowa Matysiakowie, opisujaca zycie zwyczajnej warszawskiej rodziny mieszkajacej na powislu. Powiesc ta była wowczas ewenementem w Europie. Wyprzedzila o prawie pol wieku popularne obecnie telenowele. Jerzy Janicki byl takze wspolautorem W Jezioranach (audycji osadzonej w realiach wsi). Jest autorem kilkudziesięciu słuchowisk radiowych .

Uchodzi za twórcę polskiego serialu telewizyjnego. Jest jednym z najwybitniejszych polskich scenarzystów. Jest autorem scenariuszy do 18 filmów fabularnych i 7 bardzo popularnych seriali. Pamietajac o swych korzeniach, w kazdym dziele „przemycil” jakas postac z ojczystych stron.

Od konca lat 80., kiedy przestaly obowiazywac ograniczenia cenzury, Jerzy Janicki zaczal realizować filmy o tematyce lwowskiej. Byl pomyslodawcą i uczestnikiem wielu audycji telewizyjnych o Lwowie, jego kulturze i historii, m.in. głosnych reportazy Stanislawa Auguscika pt. Podroze na Kresy. Dla nielicznych Polakow, ktorzy zostali w pojaltanskim Lwowie oraz wszystkich mieszkancow ukochanego miasta , organizowal roznego rodzaju imprezy artystyczne z udzialem czolowych polskich artystów.

Stworzyl znakomity cykl wywiadow ze slawnymi czlonkami lwowskiej diaspory pt. Salon lwowski, przeksztalcony następnie w Salon kresowy, obejmujący rowniez Wolyn i Wilenszczyznę.

W 2005 doprowadzil, wspolnie z Henrykiem Janasem i prof. Stanislawem Nicieja do zakonczenia, wedlug wlasnego scenariusza, dziesiecioodcinkowego filmu Straznice kresowe Rzeczypospolitej: (Buczacz, Brzezany, Chocim i Okopy Świętej Trojcy, Jazlowiec, Kamieniec Podolski, Krzemieniec, Olesko i Podhorce, Trembowla, Zbaraz, Żółkiew.)

Jest autorem wielu książek i reportaży.

Zmarl w Warszawie 15.04 2007